Ach... więc to tak? Teraz to jest pewne, że myliłem się co do niego. Podszedłem blisko niego i uderzyłem go w twarz ( he he, z liścia, jak kobieta).
-Więc jestem dla ciebie pieprzonym tchórzem!? Brak ci słów!? Myślisz, że zawsze będę grzecznym, bo cię "kocham"!? To TY nie potrafisz docenić mnie, zwykłego człowieka, jakim jestem!
Spojrzał na mnie niebyt obojętnym wzrokiem.
-Chciałem być dla ciebie kimś więcej... bóle brzucha ("motylki" XD), stan, kiedy robiło mi się ciepło, lub nie mogłem nic powiedzieć... kiedy wiedziałem, że jesteś ważniejszy ode mnie... czy ty wiesz, jakie to irytujące!? Nie wierzę w to, że musiałam przez to przechodzić, kiedy byłem dla ciebie nikim!
Przyparłem go do ściany tak, by nie mógł się ruszyć. Gorąco go pocałowałem - zapewne po raz ostatni w życiu...
-Myślałem że jesteśmy przyjaciółmi!
<Edgar? Łoo... Daichi się nieźle wkurwił XD>
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz