Sylvanas przyciągnęła mnie, po czym spojrzała na mnie i pocałowała.
Miałem mieszane uczucia... Naprawdę, nie spodziewałem się tego.
-Sylvanas... -zacząłem.
Milczała. Pierwszy raz widziałem ją tak zmieszaną.
-Więc... co dalej? -zapytała.
Spuściła głowę na dół.
-Wracamy do zamku, czyż nie? Wciąż pada...
-Ach, tak... racja...
Ruszyła się z miejsca i niepewnym krokiem zaczęła iść przed siebie. Zatrzymałem ją. Podszedłem do niej i po raz kolejny mocno ją objąłem.
-Kocham cię... -wyszeptałem.
Po policzkach zaczęły spływać łzy.. łzy szczęścia. Pragnąłem by być zawsze z nią... zawsze.
-T-ty płaczesz? -spytała zdziwiona.
-Może... -cicho odpowiedziałem.
Ona nadal się trzęsła, a serca biły strasznie szybko...
<Sylvanas? Rozumiesz? ZAWSZE XD>
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz