Byłam zła, że musiałam go oddać. Ale cóż, może przynajmniej się wreszcie ode mnie odczepi. Kiedy wilk złapał sygnet, odwrócił się i uciekł. Hmm...ciekawe. Tak długo szukał mnie dla jednego sygnetu. Nie miałam pojęcia dlaczego był dla niego taki ważny. Postanowiłam że później się tym zajmę. Teraz miałam ważniejsze sprawy na głowie. Sebastian stał do mnie tyłem więc popukałam go w bark.
-Może znów zamienisz się w człowieka i powiesz co zamierzasz teraz zrobić?
Powiedziałam i uniosłam brew.
<Sebastian? :3>
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz